Autor: Miško Šuvaković
Strana: 532
► Ostali detalji

Diskurs jeste način na koji je znanje artikulisano u konkretnom istorijskom društvu i društvenim institucijama. Diskurzivne prakse, po Fukou (Michel Foucault), karakterišu se izdvajanjem polja objekata, definisanjem jedne zakonite perspektive za predmet saznanja1, utvrđivanjem oblika za razradu koncepta i teorije: “Diskurzivne prakse nisu naprosto načini proizvodnje diskursa. One se uobličavaju na tehničkim skupovima, u institucijama, u she-mama ponašanja, u tipovima prenosa i difuzije, u pedagoškim oblicima koji ih u isto vreme nameću i održavaju.”2 Uspostavljanje diskurzivnog odnosa filozofije muzike3, muzikologije i muzike jeste način kontekstualizacije (smeštanja identifikacije) ili dekontekstualizacije (pre-meštanja i multipliciranja identifikacija) kojim institucija filozofije muzike, institucija muzikologije i institucija muzike zastupaju muzičko delo i konstitutivne ili posredne tekstove o muzici kao umetnosti ili delatnosti u okviru kulture...