Otići ću jednog dana ne rekavši sve

Postoji više načina da se pročita ovaj roman, kao knjiga o pustolovinama, kao neka vrsta pesme u prozi o večitim dilemama, kao ljubavna priča, kao obraćanje korenima. U mnogo čemu kao autobiografija ne samo pisca nego, iznenađujuće, i samog čitaoca. Pisac nas vodi kroz italijanske gradove i sela, grčka ostrva, azijske vrleti i hramove svih ispovesti, ali i kroz veliku književnost; slušamo izuzetnu muziku, posmatramo čudesne freske, statue i slike. Kao začin velikog znalca, ubačene su i barokno raspričane anegdote koje pripadaju istoriji.