Nadleštvo za bašte i ribnjake

Radnja je smeštena u drevnom Japanu, u 12. vek. Iako je bio najumešniji lovac na šarane i opskrbljivao svete ribnjake carskog grada, Kacuro se utopio. Na Kacurovoj mladoj udovici Mijuki ostalo je da umesto njega do prestonice odnese šarane otete od virova reke Kusagave. Sa slamenim sandalama na nogama, povijena pod obramicom o kojoj vise korpe sa ribama, ne posedujući ništa osim nekoliko šaka pirinča, Mijuki je krenula na putešestvo dugo na stotine kilometara kroz šume i planine, od svetilištâ do svratištâ, suočavajući se sa olujama i zemljotresima, sa napadima pljačkaša i izdajama saputnika, sa okrutnošću podvodačica i gnevom kape, vodenog čudovišta. No, sećanje na blistave sate provedene sa čovekom kojeg je neizmerno volela, i za kojeg je verovala da korača tik uz nju, ulilo je Mijuki snagu da prebrodi najneverovatnija iskušenja.

Poput senzualnih estampi, punih ljubavi i čudnovatosti, mirisa i boja, na inicijastičkom putovanju mlade udovice u srednjovekovnom Japanu, Nadleštvo za bašte i ribnjake čita se pre svega kao veliki ljubavni roman, osluškujući intimnost strasnog para koji čine skromna Mijuki i divljačni Kacuro – strast koju ni smrt nije u stanju da okonča.