Миша Анастасијевић – од овчара, учитеља, турског писара, земљорадника, дрвосече, тегљача лађи на Дунаву, дућанског помоћника, самосталног трговца, цариника, књазовог повереника – постаје један од најбогатијих и најхуманијих Срба XИX века.
„Родити се сиромах па се обогатити, јако обогатити, и усред велика богатства не понијети се ни скаменити срце, него га отворити невољама својих ближњих и унапређењу свог народа, то је врлина коју у свако доба, а особито у наше, кад несебичност претеже, можемо назвати ванредном.