Основно полазиште студије био је не само дихотомни концепт као потка за приказивање авангардне поетике, већ заправо свест о квалитативном помаку у оквиру начелних концепција произвођења, обликовања, бивања и перципирања уметничких текстова, односно свест о помаку и примарном естетском превредновању традиционалног, затвореног, заокруженог, органског, хомогеног и компонованог уметничког дела. Резултат таквог естетског превредновања је авангардна манифестација која је провокативна, отворена, недовршена, напукнута, неогранска, хетерогена, конструисана и концептуализована, темељена на антимиметизму, монтажи, конструктивном принципу, алеаторици, лудизму и симултанизму. Студија Ладе Грдан Зенит и симултанизам неспорно је изузетан тренутак интеркултурне хрватско-српске научне сарадње!