Staklena prašina

Jedan blagi zemljoters sa epicentrom u Egejskom moru doneće nenadano otkriće na Rodosu. Na istočnoj strani ostrva nalazi se zaliv pod imenom Laguna svetog Pavla i istoimeni manastir. Legenda kaže da je zaliv nastao na mestu gde je stopa svetog Pavla prvi put dodirnula tlo Evrope. Trag stope u pesku produbljivao se sve dok se nije pojavio izvor kristalno čiste, čudotvorne vode. Prema predanju, oko izvora je izgrađena prvobitna, vizantijska crkva svetog Pavla. Ipak, vremenom se svaki trag ovog hrama gubi.

Matija Latinović, srpski arheolog, poslat je na Rodos kao deo ekspertskog tima čiji je zadatak utvrđivanje identiteta hrama. Vest ga zatiče na skupu u Atini, na kome otpočinje platonska veza između njega i Elefterije Mihailidi, istoričarke umetnosti. Oprezan i uplašen njenim nedavnim razvodom, Matija nije siguran da li da se upusti u vezu s mladom Grkinjom.

U iskopavanjima na Rodosu arheolozima pomažu monasi obližnjeg manastira, među njima i brat Simeon, srpski monah. Simeon poverava Matiji da za nekoliko meseci odlazi u drugi manastir, gde će primiti zavet tišine, ćutanja do kraja svog života. Monah moli arheologa da sasluša njegovu priču, priču o zastrašujućem zločinu.

Ispovedanje počinje, a počinje i Matijina i Elefterijina veza. Pored potrage za mitskom crkvom svetog Pavla i čudotvorni izvorom, Matija pretražuje i sopstvenu dušu.

Može li opstati veza žene tek izašle iz braka i emotivnog poraza, i čoveka koji odavno nije voleo?

Roman prati tri paralelne priče - arheološku potragu za mitskom crkvom, potragu za ljubavlju i potragu za spasenjem duše.