Sporedno nebo

Sporedno nebo se pred čitaocem otvara kao jedno kosmičko glumište, na kojem se odvija drama o osnovnim nesporazumima i tragičnim nedohvatima. (Ivan V. Lalić)

Simbolički opseg treće zbirke Vaska Pope obuhvata drevne simbole, alhemičarsko iskustvo, ezoterične vizije, slovenski folklorni mit i čitaocu se nudi kroz asocijativne slike koje pesnik povlači iz riznice kolektivnog sećanja. Kosmološka snoviđenja u Sporednom nebu (1968), koja se kolebaju između humorne dvosmislenosti ironije i crnohumornog apsurda, u centar kosmosa stavljaju čoveka, ali otkrivaju i kosmos u čoveku. U nizu ulančanih poetskih zagonetki pesnik napušta čulne predstave, nebu i nebeskim telima, u maniru narodne poezije, daje aspekt živog, ljudskog, a svojim unutrašnjim okom sagledava suštinu predmeta, pojava i iluzije sveta.

Zbirka se sastoji od sedam ciklusa („Zev nad zevovima”, „Znamenja”, „Razmirica”, „Podržavanje sunca”, „Raskol”, „Lipa nasred srca”, „Nebeski prsten”), a svaki od ciklusa sadrži sedam pesama, čime se prepoznatljiva strukturna cikličnost ojačava misticizmom brojeva. Pitagorejski impuls našeg najpoznatijeg pesničkog Zvezdoznanca, ostvaren i u pesmi „Zaboravljeni broj”, ovu svojevrsnu svemirsku odiseju sa bajkovnim mehanizmom čini jednom od najbolje komponovanih poetskih zbirki u srpskoj poeziji.