Данас, када „читав свет клизи у бесмисао“, дела стваралаца који траже смисао представљају зрна словесности, која ако засадимо у башти сопственог бића могу донети плод праве човечности и преобразити наше животе.
Највећи квалитет ове књиге је у томе што поручује оно исто што и српски народ преко мајке Јевросиме:
„Боље ти је изгубити главу него своју огрјешити душу“
подсећајући нас на стару али заборављену истину да је образ важнији од живота а бити и остати Човек драгоценије од материјалне користи и друштвеног успеха.
Остварити тај велики задатак, не огрешити душу и сачувати оно божанско у људском бићу - то је главна пишчева порука савременом читаоцу који је занемарио ове традиционалне али непролазне вредности.
из рецензије Божице Савић Узелац