MOĆ I NEMOĆ ARHITEKTURE

rođen je u Beogradu, 1941. godine. Arhitekta, urbanista i prostorni planer, doktor urbanističkih nauka i redovni profesor Univerziteta u Beogradu (u penziji). Specijalizaciju obavljao na MIT u Bostonu/Kembridžu (SAD), Velikoj Britaniji i Švedskoj. U svojoj struci ima preko 200 objavljenih naučnih radova u Srbiji i inostranstvu, 32 knjige (kao urednik/autor ili kao autor), preko 120 stručnih radova u oblasti arhitekture, urbanizma i prostornog planiranja, i brojne članke po novinama i časopisima u Srbiji i inostranstvu. Rukovodio izradom Prostornog plana Srbije (2010), Prostornog plana Republike Srpske (2015) i nizom kapitalnih urbanističkih planova u Srbiji i BiH. Jedan je od tri koordinatora mreže naučnih institucija /Spa.Ce Net/ u oblasti prostornog planiranja Centralne i Istočne Evrope u Drezdenu, a takođe i koordinator naučnog sektora Academia Danubiana na Univerzitetu u Beču i predavač na univerzitetima u Trstu, Beču, Bratislavi, Drezdenu i dr. Redovni je član Akademije inženjerskih nauka Srbije. Nosilac je brojnih priznanja i nagrada u Srbiji i inostranstvu. Bio je predsednik Udruženja urbanista Srbije (1995-1999), Društva arhitekata Beograda (1985-1989), član Predsedništva arhitekata Jugoslavije do raspada države, uz niz drugih društvenih i profesionalnih funkcija. Bio je član petočlanog žirija za dodelu Zlatne medalje UIA (Međunarodna unija arhitekata) za arhitekturu i urbanizam 1989. u Parizu. Pored naučnog i stručnog rada u svojoj profesiji, amaterski kao samouk bavi se muzikom. Javno svirao na klaviru u Beogradu i Austriji, pisao i objavljivao knjigu i članke o muzici, a na Radio Beogradu vodio razgovore o muzici u 34 emisije u periodu 2010-2012. Bavi se i likovnom umetnošću.