Lisičije ludilo

Razvijajući dve paralelne priče – povest Marka Terzića, mladog beogradskog psihologa, i njegovog dede Pavla Bomarova, genijalnog predratnog falsifikatora i teškog šizofreničara – Miomir Petrović, autor Persijskog ogledala i Arhipelaga, otvara novo putovanje kroz lavirinte duše. Spuštajući se krugovima pakla na liniji Beograd, Firenca, Budimpešta, Cirih, Oslo, sve do definicije kako sopstvenog tako i kolektivnog zla (četrdesetih i devedesetih godina XX veka), junaci Lisičjeg ludila otvaraju nepremostiv jaz između onoga što su verovali da jesu i onoga što zaista jesu. Vešto pripovedajući o devedesetim, o podzemnom životu Beograda i Drugom svetskom ratu iz jednog neobičnog ugla (istorija klasičnog evropskog slikarstva, falsifikovanje umetničkih dela) autor progovara o genezi instinktivnog i životinjskog u nama, ali i genezi devijacija ljudskog društva.

Ovaj uzbudljiv roman, u kome se prepliću dva prokletstva i paleta patoloških određenja, omogućava čitaocu horizontalan i vertikalan pristup istorijskoj, umetničkoj, geografskoj i psihološkoj građi i postavlja pitanje: Može li se lukavstvom pobediti sopstvena sudbina?