Jedan dan na kraju sveta

Roman Jedan dan na kraju sveta Dragana Brujića, lirski je roman o postapokaliptičkoj svakodnevici preostale šačice ljudi, nakon Velike katastrofe. Ta planetarna katastrofa otvara vrata „dobu razarajućeg besmisla i besmislenom razaranju“. Ova sofisticirana romaneskna struktura baštini vrstu svetske literature čiji je najzreliji reprezent, u srpskoj književnosti, Borislav Pekić (u Atlantidi ili u 1999). Usred takvog okruženja i vrednosnog sistema, glavni junak i junakinja (Učitelj Lepog i Modena) pokušavaju da život organizuju sledeći, namerno i nenamerno, ideale Lepote i Smisla.