Којих пет људи спасити од предстојеће апокалипсе?
Обликован као друштвени роман са снажним критичким потенцијалом, Евакуатор на упечатљив начин приказује транзиционе драме и напетости савременог руског друштва. У овом роману стварност се укршта са фантазмагоријом, а критичка пројекција друштва с дистопијом.
То је поготову видљиво у другом делу романа у коме се приповеда о терористичким нападима који потресају Москву. Постајући свакодневица, терористички напади постају и умножена апокалипса, ситуација у којој су живи сви страхови и могући сви одговори.
Осим, наравно, одговора о излазу. Њега јунаци овог романа неће пронаћи ни на другим планетама до којих их у једном делу романа води ово дистопијско приповедање, јер се и тамо обистинила апокалипса од које су побегли из транзицијске Москве.
“Никаква уобразиља, чак ни најјача, никакво сећање, чак ни најбоље, не може да замени живог човека који нас воли.” (Евакуатор)