Epizoda iz života putujućeg slikara

Kontroverzni argentinski pisac Sesar Aira (1949) spada među autore koji su najsnažnije uticali na noviju argentinsku i latinoameričku književnost. Autor je preko sedamdeset knjiga, a mnogi kritičari ga porede sa Borhesom i pominju kao najizvesnijeg argentinskog kandidata za Nobelovu nagradu.

Sesar Aira je pažnju književne javnosti privukao romanom Kako sam postao monahinja objavljenim 1993. godine. Protagonista je mnogih svojih knjiga, među kojima izdvajamo romane Književni kongres, Čudesne kure dotora Aire, Kako sam se nasmejao, Mermer, autobiografski esej Rođendan i zbirku priča Muzički mozak, koju će uskoro na srpskom jeziku takođe objaviti Agora.

Jedna od Airinih najpriznatijih knjiga, roman Epizoda iz života putujućeg slikara, tematizuje boravak nemačkog umetnika Johana Morica Rugendasa na tlu latinoameričkog kontinenta (1831-1847). Reč je o anegdotskom štivu prožetom fikcijom, a nadahnutom Rugendasovom drugom posetom tim predelima, zapravo njegovim putovanjem iz Čilea ka Buenos Airesu, u pratnji prijatelja i slikara Roberta Krauzea.

Uzdižući umetnosti i putovanje kao modus vivendi, Sesar Aira istovremeno ispisuje povest o crtežu kao dokumentu i priču o čoveku i njegovom putu, sagledavajući položaj pojedinca spram poretka stvari u univerzumu.

Život protagoniste sudbinski je odredio udar groma, njegovo lice ostaje unakaženo nakon nevremena u Mendosi kada doživljava preobražaj. Izmučenu migrenama i obeleženu deformitetom, svoju glavu umetnik pokriva velom i lečeći se opijumom uspeva da crtežom ovekoveči iznenadni napad Indijanaca na jedno selo.

„Beležeći epizodu iz života Johana Morica Rugendasa, Sesar Aira poseže za brojnim istorijskim podacima i likovnim dokumentima, koje uobličava u živu fikciju, u nameri da čitaocu saopšti svoje stavove o umetnosti i umeću života. Naime, on u središte celokupnog opusa stavlja preispitivanje same književnosti, smatrajući da joj je mesto u popularnoj kulturi, a zadatak da bude dostupna svima.” – Bojana Kovačević Petrović