Đavolji eliksiri

Kad popiješ đavolji eliksir, ne gubiš dušu. Otkrivaš je. U tihom kapucinskom samostanu čuva se relikvija koja ne bi smela da postoji – boca đavoljeg napitka. Kaluđer Medardo zna da je ne sme dodirnuti. Ali iskušenje je jače od zakletve, a prokletstvo starije od njega samog. Jedan jedini gutljaj razara sve – razum, identitet, granicu između dobra i zla. Nošen opsesivnom žudnjom za tajanstvenom Aurelijom i obavljajući tajni zadatak koji ga vodi do Rima, Medardo tone u mračni lavirint zločina, obmane i ludila. Na svakom koraku susreće sebe – ili nekog ko tvrdi da je on. Jer eliksir nije stvorio demona. Samo ga je oslobodio. Nasledni gresi predaka sad se javljaju kao njegova lična kob – a zlodela koja čini možda su i jedini put prema istinskom preispitivanju onoga što se krije u dubini svakog čoveka. Da li dvojnik uništava – ili otkriva? Objavljen 1815. godine, ovaj roman je remek-delo nemačkog romantizma – prethodnik modernog psihološkog trilera i fantastične književnosti. Hofman je pre Dostojevskog, Poa i Frojda znao da je najtamniji ponor u nama samima.