Analecta: sociološki ogledi

Mimičinu knjigu treba čitati s punom svešću o njenoj mnogoslojnosti, a razbijenost njene forme i povremenu disonantnost njenih značenjskih slojeva tumačiti imajući na umu samo nesrećno vreme u kojem je živeo i koje se kroz nju obznanjuje. Pored superiornog služenja jezicima na kojima je pisana i brilijantnog stila kojim su misli izražene, u najveće odlike ove knjige spada, međutim, upravo to što daleko prevazilazi značaj pukog dokumenta vremena u kojem je nastala i što po brojnim saznajnim uvidima do kojih stiže daleko prekoračuje njegove granice i ograničenja. Ona se pronicljivom čitaocu, koji bude želeo da pronikne u njene najdublje i najtananije slojeve, ukazuje kao čitav niz različtih mostova – velikih i malih, čvrstih i polurazrušenih, pouzdanih i onih koji pozivaju na dogradnju – između vremena, kultura, društava, tradicija i teorijskih usmerenja“.Iz Predgovora A. Molnara