Strana: 208
► Ostali detalji

Životna priča Vlaha Bukovca, jednog od najznačajnijih slikara sa ovih prostora, jedino se može uporediti sa sudbinama Dikensonovih junaka. Rođen u mešovitoj porodici, kao Bjađo Fađoni, Bukovac se u ranom detinjstvu otisnuo na sudbonosni put u Ameriku. Idila nije trajala dugo. Nakon iznenadne stričeve smrti, bio je poslat u popravni dom. Rešen da uzme sudbinu u svoje ruke, Vlaho je postao pomorac, proputovavši tri kontinenta. Ipak, mesto ga nije držalo nakon što je otkrio svoj slikarski talenat. Vraća se u Evropu i upisuje se na studije slikarstva u Parizu. Daroviti umetnik je odmah privukao pažnju, nakon čega su došle porudžbine od evropskih dvorova. Vlaho Bukovac je portretisao cara Franca Jozefa, knjaza Nikolu, kraljicu Nataliju, kralja Aleksandra Obrenovića, biskupa Štrosmajera, ali i niz ličnosti iz tadašnjeg kulturnog i političkog života.

Svoj uzbudljivi život Bukovac je pretočio u knjigu Moj život, objavljenu 1918. Pisana kao najuzbudljiviji avanturistički roman, ona donosi istinsko uživanje u čitanju, ali i daje prikaz ne samo jednog nesvakidašnjeg života, već i veličanstvene umetničke karijere.

Nakon smrti Vlaha Bukovca izdanja njegove autobiografije su doživela velike prepravke, a pojedini delovi nisu bili objavljivani. U ovom izdanju donosimo knjigu u obliku u kakvom je ona bila objavljena za njegovog života, kao i delove koji nisu bili štampani u potonjim izdanjima. Tako se, nakon više od jednog veka, potpuno autentični Bukovčevi memoari, koje prati mnoštvo arhivskih fotografija i reprodukcija njegovih dela, ponovo nalaze pred našom publikom.

*

„Na želju kraljevskog para, latih se i portraita nasljednika Aleksandra. Bilo mu je 7 godina, a izradih ga u vrtu. Za te slike bijah odlikovan krstom Takovskog reda i oprostih se s Beogradom nakon 40 dana, koji su bili najljepši u mom životu.“

Vlaho Bukovac