Autor: Stojan Đorđić
Strana: 218
► Ostali detalji

Ultrakritike ostaju u domenu književne kritike, one jesu kritička intervencija, ali se razlikuju od standardne kritičke artikulacije po tome što prelaze u posebno naglašenu (ekstremnu), reklo bi se, intenzivniju (povišenu i zaoštrenu) kritičku realizaciju umetničkog i vrednosnog sagledavanja egzistencije. Ovu kolekciju književnokritičkih tekstova napravio sam iz jednog razloga, zapravo, radi isticanja jedne posebne potencije književne kritike, odnosno, izazova njene realizacije do što veće interpretativne amplitude, što je izazov koji, načelno govoreći, književna kritika ne mora, da izbegava, pa tako i ona vrsta kritike kakvom se ja bavim, a to je – da podsetim na to – književna kritika koja pretenduje na objektivnost i pouzdanost, a na podlozi metatkritički i metodološki izbalansiranog sintetičkog pristupa, koji osim najužih disciplina nauke o književnosti uključuje i discipline potpunijeg komplementarnog saznavanja književnosti kao što su filozofija, sociologija kulture i umetnosti, psihologija stvaralaštva, estetika, aksiologija, semiologija, komunikologija, kao što uključuje i teoriju kreativnog pisanja, koja nastaje tek u novije doba i otvara mogućnost saznavanja književnosti iz perspektive stvaralačkog procesa to jest, iz perspektive njene imanencije. Stojan Đorđić – književni kritičar, teoretičar i istoričar srpske književnosti. Književne kritike, oglede, studije i teorijske radove objavljuje kontinuirano od 1971. godine u časopisima, novinama, zbornicima i drugim publikacijama. Član Udruženja književnika Srbije od 1979. i Srpskog književnog društva. Nagradu Milan Bogdanović dobio 2001. godine. Bibliografija Đorđićevih objavljenih radova sadrži preko 640 jedinica.